Almanya'daki işverenler, çalışanlarının çalışma süresini kaydetmek zorundadır. Federal Çalışma Mahkemesi (Bundesarbeitsgericht) bunu 13 Eylül 2022'de karara bağladı (BAG, 1 ABR 22/21) – iş sağlığı ve güvenliği kanununa (Arbeitsschutzgesetz) ve Avrupa Birliği Adalet Divanı'nın 14 Mayıs 2019 tarihli kararına (EuGH, C-55/18) dayanarak.
Biçimi ve ayrıntıları düzenleyen ayrı bir kanun henüz yok. Federal Çalışma Bakanlığı (Bundesarbeitsministerium), Haziran 2026'da Çalışma Süresi Kanunu'nun (Arbeitszeitgesetz) değiştirilmesine ilişkin bir bakanlık taslağı (Referentenentwurf) sundu; taslak henüz kabul edilmedi (Durum: Ekim 2026).
Personel hizmet sağlayıcıları için konu iki kat önemlidir: Kaydedilen süreler aynı zamanda ücret, zamlar ve müşteriye kesilen fatura için temel oluşturur. Bu yazı bugün neyin geçerli olduğunu, taslağın neler öngördüğünü ve nasıl hazırlanabileceğinizi gösteriyor.
Dört maddede hukuki durum
Zaman kaydı yükümlülüğü, planlanan kanundan bağımsız olarak zaten mevcuttur. Bugün şu dört husus geçerlidir:
2022'den beri kayıt yükümlülüğü
Çalışma süresinin başlangıcı, bitişi ve süresi kaydedilmelidir (BAG 1 ABR 22/21). Sistem objektif, güvenilir ve erişilebilir olmalıdır (EuGH C-55/18).
Biçim şartı yok
Yürürlükteki hukuk belirli bir biçim öngörmez. Kayıt eksiksiz ve güvenilir olduğu sürece şu an için kâğıt da kabul edilir.
Saklama
§ 16 Abs. 2 ArbZG ve § 17 MiLoG uyarınca tutulan kayıtlar en az iki yıl saklanmalıdır.
Üst düzey yöneticiler
§ 5 Abs. 3 BetrVG anlamında üst düzey yöneticiler (leitende Angestellte), Çalışma Süresi Kanunu'nun kapsamı dışındadır (§ 18 Abs. 1 Nr. 1 ArbZG).
2026 bakanlık taslağı – henüz kanun değil
Federal Çalışma Bakanlığı'nın Haziran 2026 tarihli bakanlık taslağına göre zaman kaydı, Çalışma Süresi Kanunu'nda (§ 16 ArbZG) düzenlenecek. Uzman hukuk bürolarının aktardığına göre, kademeli geçiş süreleri ve küçük işletmeler için istisnalarla birlikte elektronik kayıt öngörülüyor.
Taslak yasama sürecinde hâlâ değişebilir. Belirleyici olan ancak resmî olarak yayımlanan kanundur – o zamana kadar bugünkü hukuki durum geçerlidir.
Personel hizmet sağlayıcıları için ayrıca geçerli olanlar
Personel kiralamada (Arbeitnehmerüberlassung) üç taraf yer alır. Bunun zaman kaydı açısından sonuçları vardır:
Yükümlülükler müşteride de
§ 11 Abs. 6 AÜG uyarınca iş sağlığı ve güvenliği mevzuatı – çalışma süresi hukuku dahil – müşteri işletme (Entleiher) için de geçerlidir.
§ 2a SchwarzArbG kapsamındaki sektörler
İnşaat, gastronomi, taşımacılık veya bina temizliği gibi sektörlerde müşteri işletme, çalışma süresinin başlangıcını, bitişini ve süresini kendisi kaydetmek zorundadır – en geç yedinci takvim gününün sonuna kadar (§ 17 Abs. 1 MiLoG).
Ücret ve fatura için süreler
Aynı süreler ücret, zamlar ve müşteriye kesilen fatura için temel oluşturur. Hatalar iki kat etki eder.
Hazırlığınız için on iki madde
Aşağıdaki liste, şirket içi kontrol için şablon olarak kullanılabilir. Her madde “tamamlandı” veya “devam ediyor” şeklinde yanıtlanabilmelidir.
Uygulamada sıkça gözden kaçanlar
Tüm müşteriler için tek bir kayıt yöntemiBir inşaat müşterisi mobil kayda, bir sanayi müşterisi sabit bir terminale ihtiyaç duyar; başka bir müşteri ise kendi saat belgelerini gönderir. Yalnızca tek bir yönteme güvenen, görevlerin bir kısmında eksik kayıt yapar.
Ücret ve faturayı ayrı ayrı yönetmekKaydedilen süreler hem bordro hem de müşteri işletmeye kesilen fatura için gereklidir. İkisini ayrı sistemlerde yöneten, hatalarla da iki kez uğraşır.
Yeni kanunu beklemekYükümlülük, 2022 tarihli BAG kararından beri mevcuttur. İş güvenliği denetim makamı (Arbeitsschutzbehörde) veya gümrük idaresi (Zoll) tarafından yapılacak bir denetimde kayıtların daha bugünden ibraz edilebilmesi gerekir.
Zaman kaydı yükümlülüğü hakkında sık sorulan sorular
Evet. Federal Çalışma Mahkemesi'nin 13 Eylül 2022 tarihli kararından (1 ABR 22/21) bu yana işverenler çalışma süresinin başlangıcını, bitişini ve süresini kaydetmek zorundadır. Biçimi düzenleyen bir kanun, Haziran 2026 tarihli bakanlık taslağı olarak mevcuttur, ancak henüz kabul edilmemiştir (Durum: Ekim 2026).
Yürürlükteki hukuka göre belirli bir biçim öngörülmemiştir. Belirleyici olan, kaydın objektif, güvenilir ve erişilebilir olmasıdır (EuGH C-55/18). Kanun taslağı ileride geçiş süreleriyle birlikte elektronik kayıt öngörmektedir.
§ 5 Abs. 3 BetrVG anlamında üst düzey yöneticiler, Çalışma Süresi Kanunu'nun kapsamı dışındadır (§ 18 Abs. 1 Nr. 1 ArbZG).
İşveren sıfatıyla personel hizmet sağlayıcısı. Ancak § 11 Abs. 6 AÜG uyarınca iş sağlığı ve güvenliği mevzuatı müşteri işletme için de geçerlidir. § 2a SchwarzArbG kapsamındaki sektörlerde müşteri işletme, çalışma süresini kendisi kaydetmek zorundadır (§ 17 Abs. 1 MiLoG).
En az iki yıl (§ 16 Abs. 2 ArbZG, § 17 Abs. 1 MiLoG). Federal İş Ajansı için işletme belgeleri, § 7 Abs. 2 AÜG uyarınca üç yıl saklanmalıdır.
Çalışma Süresi Kanunu ve Asgari Ücret Kanunu (Mindestlohngesetz) kapsamındaki kayıt yükümlülüklerinin ihlali idari kabahattir (Ordnungswidrigkeit) ve para cezasıyla yaptırıma bağlanabilir (§ 22 ArbZG, § 21 MiLoG). Ayrıca iş sağlığı ve güvenliği mevzuatının tekrarlanan ihlalleri, AÜG izni (AÜG-Erlaubnis) için gereken güvenilirliği sorgulatabilir (§ 3 Abs. 1 Nr. 1 AÜG).
Yükümlülük şimdiden geçerli – kanun arkasından gelecek.
Personel hizmet sağlayıcıları yeni kanunu beklememelidir: Kayıt daha bugünden yapılmak zorundadır ve aynı süreler ücret, zamlar ve fatura için temel oluşturur.
SBM süreleri terminal ve çalışan uygulaması üzerinden kaydeder. Onaydan sonra bunlar puantajda (Stundenzettel) yer alır – otomatik olarak ayrıştırılmış zamlar ve DATEV veya Addison'a aktarımla birlikte.
SBM ile zaman kaydını inceleyinDurum: Ekim 2026. Bu yazı genel bir bakış sunar ve hukuki danışmanlığın yerini tutmaz. Kaynaklar: BAG, 13.09.2022 tarihli karar – 1 ABR 22/21; EuGH, 14.05.2019 tarihli karar – C-55/18; §§ 4, 16, 18, 22 ArbZG; §§ 17, 21 MiLoG; §§ 3, 7, 11 AÜG.

